I chciałam jeszcze dodać, ale mi wypadło, bo zostałam zagadana: jak jakiś czas temu weszłam do new yorker poprzeglądać ofertę dla kobiet, zerknęłam również w kierunku działu z odzieżą „męską”. Współczuję mężczyznom chcącym wyglądać normalnie i męsko. Przecież była tam nawet bluzeczka, taka wkładana przez głowę, która od tej wiszącej w części damskiej różniła się WYŁĄCZNIE guziczkami. A tak to wyglądały tak samo.
Choć swoją drogą. Ja nigdy nie miałam siostry, z którą mogłabym wymieniać się ubraniami, ale jak tak dalej pójdzie, to będę mogła wymieniać się nimi z moim bratem, a później z mężem. Ja pożyczę od niego, on ode mnie.

Ba nawet coraz częściej natrafiam na teksty w internecie, że rajstopy „wracają do łask mężczyzn”, że są już produkowane dla mężczyzn.
Tylko będę musiała pilnować swoich ciuszków, nawet jak nie będę miała córki. Muszę znaleźć męża o podobnych gabarytach co moje, żeby mi ich nie porozciągał, jak już pożyczy. ;)

@ Piotr – Nie sugeruje żeby na co dzień ubierać się w Vistuli. Nie mniej jednak, to jeden z niewielu sklepów na którego samą myśl o zakupach nie zaczyna mnie uwierać. Duże lustra, kolorowo, przestrzeń – prawie jak na jarmarku ; )

Fakt. Trochę się rozmarzyłem i pojechałem. Przywołuje się do porządku i ściągam wodze ; P

O, Panie! Aleś pojechał :-P Ja wybierałem dla siebie garnitur chyba ze trzy razy i zwykle udawało mi się w tym dobrze wyglądać, ale jeszcze nie dorosłem do myśli, by chodzić tak na co dzień.

Ze zgromadzonego w ostatnim tygodniu doświadczenia wnioskuję, że bardzo istotny jest sezon na który przypada kolekcja. Właśnie w Diversie mój brat kupił doskonałe spodnie. Takie czarne z ledwo widocznym białym prążkiem. Pozostawiają dużo luzu we wszystkich newralgicznych miejscach, a przy zgięciu nie odsłaniają okolic string (nie wiem jak to odmienić). Zpisałem numer seryjny owych spodni, ale nie ma już po nich śladu w żadnym ze sklepów. Swego czasu (ok.5 lat temu)zakupiłem eleganckie, brązowe spodnie w S.Oliver. Nie jeden by ich pozazdrościł. Niestety ta sieć już u nas nie występuje.

Za granicą (w WB), w zasadzie każde spodnie pasowały jak ulał. Nie mogłem się nadziwić. Już dawniej to zaobserwowałem. Tam jest jakoś tak, że te proporcje rozmiarów są lepiej odwzorowane. U nas, jak już w coś się wcisnę, to muszę skracać. Dziwne.

—
* znalazłem trzy fajne tshirty – jeden po prostu zajebisty, zupełnie jak z the Big Bang Theory ;-P

Nie wiem, czemu ale tego typu spodnie (ale dla nie typową posturę) o wiele łatwiej jest mi kupić u „cińczyka” na placu niż młodzieżowym sklepie.

Sensowne spodnie typu bojówki można kupić w Tesco – i o dziwo jakościowo też są fajnie.