To był dla mnie wyjątkowo fotograficzny tydzień; Wraz z GFL’em brałem udział w X Lubelskich Dniach Fotografii, a zupełnie w międzyczasie realizowałem sesję fotografii produktowej dla producenta chemii gospodarczej. Tydzień pod znakiem wykładów, warsztatów i pracy. Coś czuję, że ten tydzień będzie jednak trwał dłużej, niż siedem dni ;-) Albert Finch – to nazwisko było dla mnie kompletnie obce, więc gdy usłyszałem, że będzie gościem naszych LDF’ów, najpierw …
Pacjenci są tylko hołotą. Jedyną rzeczą, do jakiej pacjenci się nadają, jest pomóc psychoanalitykowi utrzymać się i dostarczyć materiału do teorii. Jasne, że nie potrafimy im pomóc. To jest terapeutyczny nihilizm. Niemniej kusimy pacjentów, ukrywając te wątpliwości i wzmacniając ich nadzieję na wyzdrowienie. 1932 rok, Zygmunt Freud w rozmowie do swojego najlepszego przyjaciela, Sandora Ferencziego. Dobrze jest czasami poczytać coś odświeżającego i optymistycznego. Coś, co pozwoli z ufnością i spokojem spoglądać w kierunku profesorów i doktorów, zwłaszcza …
Maszerowaliśmy dzisiaj z Małgonetą na zakupy. Po drodze, jak to w mieście, trzeba przejść przez jezdnię raz czy dwa razy. Południe, słońce świeci, stoimy na przejściu i czekamy. Sznur samochodów wydaje się nieskończony. W pewnym momencie przychodzi mi na myśl, że to może być fajna okazja do wypróbowania opcji ciągły autofokus w mojej lustrzance. Podnoszę aparat do oka, celuję i zaczynam serię zdjęć, przyglądając się, na ile szybko autofokus ostrzy na zbliżający się samochód. Długo to nie trwało …
Dzisiaj po raz kolejny usłyszałem opowieść, która aż prosi się, by podać ją dalej. Kolejny raz, opowieść w męskiej szatni, towarzysząca zakładaniu spodni i koszuli, zmieniała/prostowała mój ogląd świata. Pakuję mokre skarpety do torby, a Seba[footnote]Skoro opowieści z szatni, siłka, koksy i te rzeczy, niech to będzie Typowy Seba. Mój Typowy Seba częściej jest doktorem niż dresem, ale to nie Ludzie bezdomni, czasy romantycznych doktorów dawno się skończyły. [/footnote] opowiada, jak świat działa. Bo był …
Prolog Dwudziesty siódmy października, nad miastem wisi pełnia. Jadę na spotkanie GFL, korzystam więc z okazji i podróżuję „studencką” linią 10. To dla mnie okazja do obserwacji – zbieram materiały do swojej drugiej powieści.[footnote]Pierwsza nadal leży w szufladzie, ale co tam.[/footnote] W autobusie, praktycznie pełen przekrój obywateli miasta Lublin – studentki, robotnicy, menele, studenci, krawcowe i szwaczki. Najbardziej lubię się przyglądać obserwować studentki, jest ich mnóstwo i jest na co patrzeć – …
Początek może wydać się nieco hermetyczny, ale reszta wydaje się naprawdę zabawna ;-) Ze zwykłej fanaberii postanowiłem usunąć partycję Recovery, którą tworzy nawy OS X od Apple, El Capitan. Znalazłem interesujący mnie post na hackintoszanym forum InsanelyMac. Postąpiłem zgodnie z rozpiską i, do czasu, szło świetnie. Potem pojawił się irytujący, choć mało znaczący błąd feature. Forum, jak to forum – ktoś coś zaproponuje, kto inny …
przez rodziców, ku chwale większej ich progenitury, czynionych. Intro Wpadamy dzisiaj po treningu do znajomych, a tych dwoje pracowicie wklepuje literki, wślipiając się w ekrany swoich laptopów. Krótkie pytanie „co dłubiecie” i zaskakująca nas odpowiedź: pracę domową odrabiamy dla Julii; Otóż jutro jest kartkówka z lekcji muzyki, a temat zadany, to: Pięć zespołów rockowych polskich i pięć zagranicznych: Podaj nazwy zespołów i nazwiska wykonawców. Verse Ona zaczyna. …
Miałem kiedyś kolegę. Takiego bliskiego, bo znaliśmy się, praktycznie od zawsze. Przez tak długi czas, można się przyzwyczaić do wszystkich nawyków, przejść do porządku dziennego nad każdą wadą i każdym, nawet najdziwniejszym, zachowaniem. A jednak. Jego zadziwiająca umiejętność robienia chlewu w dowolnym miejscu, w którym przebywał wystarczająco długo, zawsze mnie zadziwiała. I nie było to zachwycające zdumienie. Możesz mieć wszystko, wybierasz chlew. Dziwny film wczoraj widziałem; Wyobraź sobie, że budzisz się …
Dziwną książkę przeczytałem. Kupiłem ją chyba trzy lata temu w księgarni na Starym Mieście. Księgarni, która już nie istnieje. Kupiłem, bo kolega, z którym odwiedziłem tamto przedziwne miejsce, serdecznie polecał ten tytuł. Bierz – Powiedział. – Będzie Ci się podobało. Zaufałem mu, ale z jakiegoś powodu odstawiłem cegiełkę na półkę i kazałem długo na siebie czekać. Intuicja mnie nie zwiodła. To nie jest łatwa książka; Czyta się świetnie, ale temat nie jest lekki, więc powoli łapiesz …
Szybka notka na marginesie. Na Reddicie potknąłem się o tekst Dana Auerbacha; Dan porównuje zawód współczesnego programisty do wymarłych w zeszłym stuleciu telegrafistów. Przytacza szereg argumentów na poparcie swojej tezy i, choć w przeciwieństwie do niego – niestety – nie jestem programistą, jego słowa do mnie trafiają. Programista – wymierający gatunek? Był czas, gdy sprawny telegrafista mógł przebierać w pracodawcach i swobodnie przenosić się z miasta do miasta, błyskawicznie znajdując świetnie płatną …
